Pink Floyd – angielska grupa rockowa z gatunku rocka progresywnego (początkowo psychodelicznego), uznawana powszechnie za jeden z najważniejszych zespołów w dziejach muzyki. Grupa została założona przez trójkę studentów School of Architecture Rogera Watersa, Ricka Wrighta i Nicka Masona w 1965 r. Dopiero później dołączył do nich Syd Barrett, który w zespole pełnił funkcję wokalisty i gitarzysty. Jednak w 1968 Syd z powodu postępującej choroby psychicznej i problemów z narkotykami zostaje usunięty z zespołu a na jego miejsce zostaje przyjęty David Gilmour. Muzyka Pink Floyd często charakteryzowana jest jako ambitny lub awangardowy rock. Grupa stała się słynna z ambitnych tekstów, solidnie skomponowanej i strukturalnej muzyki, mistrzowskiego wykorzystania dźwięków pozamuzycznych. Grupa była znana bardziej lub mniej w różnych środowiskach, jednak zaistniała na świecie jako twórca albumu "Dark Side Of The Moon" (1973). To nie był zwykły album, to nie była muzyczka do słuchania "w drodze", pomimo tego spędziła 730 tygodni (? - co najmniej) w gorącej setce Billbordu. Co istotne, to nie był sukces dla jednego pokolenia słuchaczy, dziś młodzież (oczywiście, nie masowo) poznając albumy Pink Floyd - zakochuje sie w nich. Z opinii krytyków: "Dark Side... - to trudna płyta, gorzkie ponure utwory zachęcające do ucieczki przed pustotą egzystencji, jej jałowością". Jakim cudem coś tak dołująco-pesymistycznego staje się "hitem" wiedział chyba tylko Roger Waters, twórca tekstów "Dark side...". Wiedział, to by było źle określone - raczej czuł. Nie jest to pierwszy (ale warto na to zwrócić uwagę) tzw. "koncept album" - czyli płyta opowieść. Większość następnych będzie miała ten charakter. Warto nadmienić, że "Dark side of the moon" jest uważana - pomimo ewolucji techniki - za najlepiej wyprodukowaną płytę w dziejach muzyki. "Zespół" stał sie znany, na koncerty do sal 2 tysięcznych waliło 10 000 ludzi - a "Pink Floyd"... zapadło w letarg - drobne przedsięwzięcia indywidualne i zbiorowe "spalały na panewce". Plotki niosły rożne informacje: rozpad, koniec itd. W 1975 pojawił się LP. "Wish You Were Here" to tylko 5 utworów, ale kontrowersji miliony. Jednak dziś też, znajdą się tacy, którzy stwierdzą, że to lepsza płyta niż "Dark Side of the Moon". Wtedy takie obrazoburstwo to byłby grzech śmiertelny wśród fanów Pink Floyd. Przed tym grupa za ok 200 000$ kupiła studio nagraniowe. Kolejna płyta z 1977 roku "Animals" miała pogrzebać, w/g krytyków i niektórych fanów, grupę całkowicie - to miał być koniec. Brak pomysłów, pustota, muzyczna beznadzieja - to tylko niektóre zarzuty. I "beznadzieja" zamarła jak to u "Floydów", były jakieś projekty solowe. Jednak byli i są tacy którzy słysząc "Dogs" z vocoderem dostawali dreszczy. I nagle stało sie coś niesamowitego - 30 listopada 1979 pojawiło się wydawnictwo "The Wall" i od razu 1 miejsce po obu stronach Atlantyku - premiera oficjalna, odbyła sie w styczniu 1980 r. Tu osobista (no raz :) refleksja - jak to usłyszałem i zrozumiałem, poczułem - to padłem. Po usłyszeniu komentarza Pana Piotra Kaczkowskiego w III programie Polskiego Radia - oszalałem. W te święta bożego narodzenia nie było żadnych kolęd - była tylko ściana, byłem sam w środku bohaterem tego wszystkiego - mimo, że wiekowo - różnica miedzy mną a muzykami Pink Floyd była znaczna. I potem (już krótko) odszedł Roger Waters - ciekawscy szybko dowiedzą się czemu. Zespół nagrał jeszcze parę płyt. Pink Floyd to też zaawansowane techniczne widowisko, dziesiątki tirów ze sprzętem, niesamowite często kwadrofoniczne koncerty, film "The Wall", przedstawienie berlińskie "The Wall" i mnóstwo innych przedsięwzięć. Jak ktoś napisał "niedowiarki powróciły, a zespół Pink Floyd, zajął należne mu miejsce w historii muzyki". Grupa od roku 1994 do 2005 pozostawała nieaktywna, w lipcu 2005 roku reaktywowała się na jeden występ koncertowy, w swoim najbardziej charakterystycznym składzie, aby wspomóc akcję charytatywną Live 8. 7 lipca 2006 r. wskutek komplikacji cukrzycowych zmarł współzałożyciel grupy - Syd Barrett. 15 września 2008 r. zmarł wskutek choroby nowotworowej Richard Wright. A, tak kończy sie The Wall: "Pojedynczo i parami, Ci którzy Cię naprawdę kochają chodzą tam i z powrotem po drugiej stronie ściany, skrwawione serca i artyści... lecz po co bić sercem, w ścianę, za którą zamknął się szaleniec." (kompilacja tłumaczeń P. Kaczkowski i W. Mann) Członkowie zespołu Syd Barrett - gitara, śpiew (1965 - 1968) David Gilmour - gitara, śpiew, także gitara basowa i instrumenty klawiszowe (od 1968) Bob Klose - gitara (1965) Nick Mason - perkusja (od 1965) Roger Waters - gitara basowa, gitara, śpiew, instrumenty klawiszowe (1965 - 1984) Richard Wright - instrumenty klawiszowe, śpiew (1965 - 1980 i od 1987). Muzycy towarzyszący Dick Parry - saksofon Clare Torry - śpiew Roy Harper - gitara, śpiew Bob Ezrin - perkusja, instrumenty klawiszowe James Guthrie - perkusja, syntezatory Guy Pratt - gitara basowa, śpiew Jon Carin - instrumenty klawiszowe, śpiew Tim Renwick - gitara, śpiew Gary Wallis - perkusja Scott Page - saksofon Durga McBroom - chór Claudia Fontaine - chór Sam Brown - chór

Telewizja wykonawcy Pink Floyd

Najważniejsze albumy Wykonawcy Pink Floyd:

Inni polecani wykonawcy

Najpopulartniejsze utwoty Wykonawcy Pink Floyd