Mike Allan Patton urodził się 27 stycznia 1968 roku w niewielkiej kalifornijskiej miejscowości Eureka, gdzie bardzo wcześnie odkrył swoje niezwykłe talenty wokalne. Swoją pasję do muzyki rozwijał pracując w sklepie muzycznym. Będąc nastolatkiem założył lokalną grupę o kontrowersyjnej nazwie Turd ("gówno"). W 1985 Patton dołączył do szkolnej grupy Mr. Bungle, której członkami byli Trevor Dunn (gitara basowa), Trey Spruance (gitara elektryczna) oraz Jedd Watts (instrumenty perkusyjne). Nazwa zespołu pochodzi od krótkiego filmu pod tytułem "The Pee Wee Herman Show", w którym chamska i niekultuluralna kukła pokazywała jak się nie należy się zachowywać (niektóre sceny z tego filmu słychać na płycie Mr. Bungle). W latach 1986-1989 Mr. Bungle wydał cztery taśmy demowe: ("The Raging Wrath of the Easter Bunny", "Bowel of Chiley", "Goddammit, I Love America" oraz "OU818"). Więcej o Mr. Bungle... Wydawcy nie byli zainteresowani wydawaniem oficjalnych albumów Mr. Bungle, do roku 1988, w którym panowie z Faith No More poznali Pattona. Zespół miał wtedy problemy z wokalistą Chuckiem Mosleyem - narkomanem i alkoholikiem, który nie spełniał pokładanych przez grupę nadziei. Panowie Z Faith No More przesłuchali demówki Mr. Bungle i stwierdzili, że to jest to czego potrzebują. Później Faith No More i nazwisko Patton'a było na ustach wszystkich. Album "The Real Thing" uzyskał status platynowej płyty prawie w każdym zakątku świata. Sława oraz środki finansowe zdobyte z Faith No More, zaowocowały zainteresowaniem się wytwórni płytowych zespołem Mr. Bungle. W 1991 roku Warner wydał pierwszą oficjalną płytkę zespołu pod tytułem "Mr. Bungle". Dopiero tutaj fani zobaczyli prawdziwe oblicze Mike'a Patton'a. Choć zespół był mniej popularny od Faith No More, płyta odniosła ogromny sukces, a rekomendacje mistrza saksofonu Johna Zorn'a oraz obecność na płycie David'a Shea mówią same za siebie. Na tym etapie swojej kariery Patton już zdecydował, że grając w Faith No More zbierze środki, aby założyć swoją własną wytwórnię, która będzie wydawać muzykę niekonwencjonalną - nie stworzoną dla mas. W 1995 Mr. Bungle wydał kolejną płytę "Disco Volante", która okazała się jeszcze większą żonglerką stylów niż w poprzednim albumie. Po czterech latach pracy w swoich solowych projektach, członkowie Mr. Bungle spotkali się w studio, aby nagrać kolejny i dotychczas ostatni album Mr. Bungle - "California". W 1998 Patton założył Fantômas'a, którego pierwsza płyta na półkach sklepowych znalazła się w 1999 zatytułowana "Amenaza Al Mundo". Tutaj po raz kolejny Patton pokazał, że swoją muzykę nie kieruje do mas. Krótkie utwory, przepełnione są dziką ekspresją, krzykami, prychnięciami i charknięciami. Po raz kolejny Patton zaskoczył nas nagłymi zmianami tempa, choć w Fantômasie częściej udziela się ciężka gitara i mocne granie, które pełniej widać na kolejnym albumie Fantômas'a, wydanym w 2001 roku, "The Director's Cut", który jest przeróbką ścieżek dźwiękowych z horrorów. W 2003 wydano "Delirium Cordia", którego repertuar to jeden kawałek trwający 74 min, serwujący nam nieprawdopodobne dźwięki i wprowadzając niesamowity klimat. W 200 roku Patton założył swój kolejny projekt muzyczny o nazwie Peeping Tom. Zespół ten składa się w zasadzie z samego Mike'a oraz zapraszanych przez niego do współudziału gości. Po latach oczekiwań pierwszy oficjalny album Peeping Tom ujrzał światło dzienne w roku 2006 i nosiła tytuł "Peeping Tom". Twórczość Pattona w tym projekcie odbiega stanowczo od tego co tworzył w ramach Mr.Bungle, Fantômas'a, Tomahawka czy Faith No More. Płyta miała, jak twierdzi sam muzyk, być jego wersją muzyki popowej. Album powstał w dość egzotyczny sposób - Patton rozsyłał pliki do współpracowników, którzy dogrywali swoje partie i odsyłali mu je z powrotem. Natomiast 2008 rok zaowocował nowym wydawnictwem samego Mike'a Pattona - ścieżką dźwiękową do filmu "A Perfect Place". Album przesiąknięty jest klimatem kina lat 50-tych, i po raz kolejny udowadnia że Patton to muzyczny geniusz który z muzyką umie zrobić niemalże wszystko. Tu i ówdzie muzyk bawi się rytmem, które ustępują jednak nastrojom noire. Muzyka tej płyty jest typową ilustracyjną, a bezapelacyjnie najlepszym jest 3-minutowy utwór "A Perfect Twist". Choć Patton jest bardzo zapracowanym człowiekiem, przebywającym bądź w studiu, bądź w trasie koncertowej, wbrew wszelkich plotkom, jest żonaty, jego ukochana mieszka w Bolonii we Włoszech.

Telewizja wykonawcy Mike Patton

Najważniejsze albumy Wykonawcy Mike Patton:

Inni polecani wykonawcy

Najpopulartniejsze utwoty Wykonawcy Mike Patton